Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Główny Bohater - charakterystyka • Pamiętnik z powstania warszawskiego - strona 3

Mironie nigdy – nawet w trakcie powstania. Kiedy tylko nadarzyła się okazja, potrafił zatrzymać się przy zrujnowanej księgarni i pozbierać kawałki zniszczonej książki z powyrywanymi stronami lub „pożyczyć” kilka kartek i ołówki z jakiegoś opuszczonego już biura po to, aby wraz ze Swenem i Haliną ogłosić konkurs literacki w schronie. Oprócz tego pisał on własny poemat oraz dramat na temat zrywu powstańczego stolicy. Ponadto w trakcie pięciogodzinnej wędrówki w stronę Śródmieścia z rannym żołnierzem na plecach główny bohater nie mógł się powstrzymać, aby nie porównać drogi przebywanej w kanale do wydarzeń opisywanych w książce Victora Hugo, traktującej o podobnych przeżyciach tego typu w samym Paryżu.

Najwięcej możemy powiedzieć o charakterze Mirona. Nie mówi on nam o sobie wprost, ale poznajemy go w różnych sytuacjach – zarówno w chwilach wzniosłych, jak i w chwilach zwątpienia, słabości. Ponadto język wypowiedzi oraz opis przeróżnych wydarzeń czy osób potrafi powiedzieć o wiele więcej, niż sam by próbował siebie przedstawić. Tak więc, nietrudno o najprostsze wnioski, iż był to chłopak całkiem zwyczajny – ani tchórzliwy, ani specjalnie bohaterski. Do różnych robót zgłaszał się czasem niechętnie, ale wiedziony jednak poczuciem obowiązku niesienia służby ojczyźnie i ludziom przystępował do wielu akcji. Miron był nadzwyczaj koleżeński, co chwilę spotykał kogoś znajomego. Często posiadane kontakty pozwalały mu dokonać rzeczy niemalże niemożliwych (przykładem może być dostanie się do kanału na Śródmieście dzięki rekomendacji sanitariusza Henia). Co jeszcze można powiedzieć na temat cech charakteru głównego bohatera? Przede wszystkim to, że pozostał on człowiekiem skromnym i na swój sposób obiektywnym, sprawiedliwym – nie umniejszał ani nie koloryzował